Daha önce Belen kahvesi yazısını yazdığım da; bir türkü evi daha bulduğumu oraya da bir kahve içmeye gitmek gerektiğinden bahsetmiştim. Bu sefer bir Zeybeğin peşinden gidiyoruz dağ bayır demeden. Gerçekten dağ bayır öylesine bir laf değil ne macera oldu bilseniz. Uyanıklık yaptık dönüş yolunu kısaltalım Sakar geçidini geçmeyelim diye ne geçitlere girdik sonunda. 

Yorumlar (3)

Geçtiğimiz haftasonunu biraz eğlenceye ayıralım dedik. Ceren’in getirdiği hepsi 5 olan karnenin hediyesi onun istediği eğlence ve yüzmenin bir arada olduğu Su kayağı parklarından biri oldu. Karne günü yaşadığımız güneş çarpmasının verdiği yüksek ateşin üzerinden geçen, sadece bir gün dinlenmenin ardından çok sevdiğimiz!! Güneşin altında yeni bir gün geçirmek arzusu galip geldi. Her ne kadar “bak yine etrafı beyaz beyaz görürsün yine ateşin çıkar ve yine  iğne olursun” desem de “havuzdan çıkmam anne” yalvarmalıyla yola koyulduk. Sanki havuzdayken güneşte saklanacak, güneş onu görmeyecek ve sanki ben onun havuzdan çıkacağı gibi bir yanılgıya giriyorum.

Yorumlar (3)

Yorumlar (2)

Uzun zaman önce çok sevdiğim bir kız arkadaşım , her yaz gittiği ve  tatilini geçirdiği Dikili’den bahseder, öve öve bitiremezdi. Bende gözümde hep Dikili’yi canlandırmaya çalışırdım. Aradan oldukça uzun zaman geçti-Yaklaşlık 20 yıl-. Geçen sene yıllardır içimde kalan bir merak tekrar tozlu raflarından gün ışığına mı çıktı, yoksa haritada gördüğüm Dikili yazısı içimdeki eski merakı mı canlandırdı bilmiyorum ama kendimi birdenbire Dikili’de buluverdim.

Yorumlar (5)